De internationale architectuur van de genderlobby

Veel van wat in Nederland als vanzelfsprekend beleid geldt, is internationaal bedacht. Medische richtlijnen komen van de World Professional Association for Transgender Health, mensenrechtelijke normen van de Yogyakarta Principles en resoluties van de Raad van Europa, politieke strategieën van Europese koepels als ILGA-Europe en Transgender Europe, en een aanzienlijk deel van het geld van een handvol grote fondsen. Nationale organisaties vertalen die normen en strategieën naar de Nederlandse context.

Dit dossier beschrijft die architectuur laag voor laag: welke organisaties er zijn, hoe ze gefinancierd worden, welke documenten ze hebben voortgebracht en hoe die documenten in Nederland zijn geland, in de Kwaliteitsstandaard Transgenderzorg, in de Transgenderwet en in het wetsvoorstel zelfidentificatie. Bijzondere aandacht gaat uit naar de handleiding die advocatenkantoor Dentons in 2019 met IGLYO publiceerde, omdat die zeldzaam expliciet is over lobbystrategie.

De artikelen citeren de rapporten zelf, met vindplaats, en laten de kritiek erop zien, van de Cass Review tot de Zweedse en Finse evaluaties. Hoe de Nederlandse wetgeving concreet tot stand kwam, lees je in Beleid en wetgeving; wie het internationale geld ontvangt in Geldstromen.